Uznanie dziecka

Uznanie dziecka jest sposobem ustalenia ojcostwa przez oświadczenie mężczyzny złożone w formie przewidzianej prawem i przed odpowiednim organem - kierownikiem USC lub Sądem.

Sam charakter prawny uznania dziecka to czynność jednostronna, która ma charakter oświadczenia woli (chce uznać dziecko) oraz oświadczenia wiedzy (jest to moje dziecko).

Oświadczenie woli składa mężczyzna mający zdolność do czynności prawnych. Dla skutecznego złożenia oświadczenia o uznaniu dziecka potrzebna jest zgoda matki dziecka. Zgodę matki pomija się, jeśli matka nie żyje lub porozumienie z nią napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody. Wówczas w miejsce zgody matki potrzebna jest zgoda przedstawiciela ustawowego dziecka.

Ustawodawca nie przewidział kontroli zgodności oświadczenia o uznaniu dziecka z rzeczywistym stosunkiem biologicznym przez organ uprawniony do przyjmowania oświadczenia o uznaniu i oświadczenia co do „zgody” na uznanie. Dopuszczenie kontroli pod tym względem zmieniałoby samą koncepcję uznania dziecka. Dlatego też organ, przed którym następuje uznanie dziecka, nie może wymagać od mężczyzny, który zamierza to uczynić, ani udowodnienia, ani nawet uprawdopodobnienia, iż jest ojcem uznawanego.

Z uznaniem ojcostwa wiążą się doniosłe skutki w zakresie stosunków rodzinnych i oprawnych między uznanym a uznającym. Uznanie ojcostwa wywiera skutki zarówno w sferze prawa rodzinnego, jak i w innych dziedzinach prawa z mocą wsteczną od chwili urodzenia się dziecka, a w razie uznania dziecka nieurodzonego, jeżeli zostało ono już poczęte, w zasadzie od momentu poczęcia dziecka, które może być uznane.

Uznanie dziecka podlega prawu państwa, którego dziecko jest obywatelem w chwili jego uznania. Uznanie dziecka poczętego, lecz nieurodzonego, podlega prawu ojczystemu matki.

Jesteśmy do Państwa dyspozycji

powrót

Sprawy cywilne

zobacz więcej

Sprawy karne

zobacz więcej

Obsługa firm

zobacz więcej